Posts

Shri. Vijayrav Pandit :Person dedicated for social cuase

Image
 "Oh no, he's badly hurt!" The people gathered at the accident spot were only sighing and sympathizing, but no one came forward to help. Then young Vijayrao Pandit stepped up, and his life took a different turn. Achyutrao Potdar was by his side that day. (Shri Vijayrao Pandit welcoming Prof. Avinash Sutar) Vijayrao had been going to the Sangh's *shakha* since childhood. He even took on responsibilities and worked there. But after he got admission to the Government Polytechnic (engineering diploma college) in Karad, his connection with the Sangh faded. Later he got a job in the government's irrigation department, and under the rules of that time, government employees were barred from taking part in the Sangh's work. That cut the connection even further. Beyond the occasional check-in whenever he passed by, there was hardly any link left. But the incident described above took place around 1976–77, and it changed the course of his life. Achyutrao, who was with hi...
Post a Comment
Read more

समाजाच्या प्रगतीचा यज्ञ करत राहणारे श्री. विजयराव पंडित

Image
         "अरेरे, किती लागलंय त्याला!" अपघात झालेल्या ठिकाणी जमलेले सगळेजण फक्त हळहळ व्यक्त करत होते पण मदत करायला कुणीच पुढे येत नव्हते. अशावेळी तरुण विजयराव पंडित पुढे आले आणि त्यांच्या आयुष्याने वेगळे वळण घेतले. त्यावेळी त्यांच्या मदतीला आले होते अच्युतराव पोतदार. (श्री.विजयराव‌ पंडित हे प्रा.अविनाश सुतार यांचे स्वागत करताना)    विजयराव बालपणापासूनच संघाच्या शाखेत जायचे. शाखेची जबाबदारी घेऊन कामही केले पण कराडच्या अभियांत्रिकी तंत्रनिकेतन महाविद्यालयात प्रवेश मिळाल्यानंतर मात्र संघाशी संबंध राहिला नाही. पुढे सरकारच्या पाटबंधारे खात्यात नोकरी मिळाली आणि त्यावेळच्या नियमानुसार तर सरकारी कर्मचाऱ्यांना संघाच्या कामात भाग घ्यायला बंदी होती. त्यामुळे तर अजूनच संबंध संपला. जातायेता काही चौकशी करणं यापलीकडे फार काही संबंध राहिला नाही. पण आधी सांगितलेला प्रसंग १९७६-७७ च्या सुमारास घडला आणि आयुष्याने वेगळे वळण घेतले. त्या प्रसंगी सोबत असलेले अच्युतराव हे संघाचे कार्यकर्ते होते. त्यांच्या प्रयत्नांमधून विजयराव सरकारी नियमांची पर्वा न करता पुन्हा एकदा संघाच्या ...
Post a Comment
Read more

आईची शेवटची इच्छा

Image
                             (कथा) "मग करुयात ना पुढच्या महिन्यात लग्न?" निनादने विचारले आणि सागरिका एकदम थक्क झाली. थोडा वेळ तसाच शांततेत गेला. दोघेही एकमेकाकडे फक्त पाहत बसले. काही वेळाने सागरिका म्हणाली, "मी तुला दोन दिवसात सांगते." आतुरतेने तिच्या चेहऱ्याकडे पाहणारा निनाद थोडासा हिरमुसला पण शेवटी म्हणाला, "दोनच दिवस हं." नंतर दोघेही आपापल्या दिशेने चालू लागले.                        (प्रसंगचित्र कृत्रिम बुद्धिमत्तेच्या सहाय्याने)      सागरिका आणि निनाद हे दोघे शिकत असल्यापासून बरोबर होते. बरोबर शिकत असताना मनाच्या तारा जुळल्या. हल्लीच्या भाषेत म्हणतात तशा व्हाइब्ज मॅच झाल्या. मग हळूहळू हे नातं अधिकच घट्ट होत गेलं. मनाची जवळीक वाढत गेली. दोघांनीही एकमेकांवरच्या प्रेमाची कबुली दिली. शिक्षण पूर्ण करून दोघेही वेगवेगळ्या कंपनीत नोकरीलाही लागले. त्यालाही आता जेमतेम वर्ष होत आलं होतं.       बऱ्याच वेळा प्रेमी य...
Post a Comment
Read more

Last wish of mother

Image
                                    (Story) "So, shall we get married next month?" Ninad asked, and Sagarika was completely stunned. A silence hung between them for a while. They just sat there, looking at each other. After some time, Sagarika said, "I'll tell you in two days." Ninad, who had been watching her face eagerly, looked a little deflated, but finally said, "Just two days, okay?" Then the two of them walked off in their own directions. (Scene illustrated with the help of artificial intelligence) Sagarika and Ninad had been together since their student days. Studying side by side, their hearts clicked. In today's language, the vibes matched. Slowly the bond grew stronger. They grew closer emotionally. Both confessed their love for each other. After finishing their studies, they both landed jobs in different companies. It had been barely a year since then. Very often, the biggest hurdle for...
Post a Comment
Read more

Fulfilling vow made by mother

Image
 "Phulat phool jaaiche, jagat prem aaiche" ("Among flowers, the jasmine; in the world, a mother's love") — this saying used to be written on the blackboards and walls of many schools. A mother's love is one of the most wondrous things in the world. A mother carries her child in her womb for nine months. She goes through so much physical and emotional pain for it. It is impossible to describe. That is why a mother's love is selfless, asking for nothing in return. A child is, quite literally, a part of her own life. That is why a mother is regarded as the embodiment of God. "Prem deNyaasaathi aai nirmili, aai he devaache roop Sarvaanthaayi dev dhaavel kasa, devaala kaame hi khoop" ("God created the mother to give love; a mother is the form of God. How can God run to be everywhere? He has so much work to do.") This is a song sung by the late Lata Mangeshkar. A mother who loves her child with all her heart is happy when the child is happy...
Post a Comment
Read more

आईने केलेला नवस फेडण्यासाठी

Image
   'फुलात फूल जाईचे जगात प्रेम आईचे' असा सुविचार पूर्वी अनेक शाळांच्या फळ्यांवर, भिंतीवर लिहिलेला आढळत असे. आईचे प्रेम ही जगातील एक अद्भुत गोष्ट आहे. आईने आपल्या अपत्याला नऊ महिने पोटात वाढवलेले असते. त्यासाठी अनेक शारीरिक मानसिक वेदना सहन केलेल्या असतात. याचे वर्णन करणे अशक्य आहे. त्यामुळे आईचे प्रेम हे निरपेक्ष असते. अपत्य हा आईच्या जीवाचा शब्दशः एक अंश असतो. आईला म्हणून देवाचे रूप मानले जाते.  'प्रेम देण्यासाठी आई निर्मिली ,आई हे देवाचे रूप सर्वांठायी देव धावेल कसा, देवाला कामे ही खूप' असे गीत स्वर्गीय गायिका लता मंगेशकर यांनी गायलेले आहे.          आपल्या अपत्यावर जिवापाड प्रेम करणारी आई अपत्याच्या सुखाने सुखावते आणि दु:खाने कष्टी होते. अपत्यावर संकट आले असेल तर ती ते संकट दूर करण्यासाठी वाटेल ते करायला तयार असते. अनेक प्रकारच्या संकटांपैकी एक संकट असते ते आजारपणाचे. आजारपणावर वेगवेगळे उपचार करून जर ते दूर होत नसेल तर देवावर श्रद्धा असणारी माणसे आपल्या दैवताला नवस करतात आणि आजारपण संपले की तो नवस फेडतात. आईने केलेला नवस फेडणाऱ्या दोन प्रसिद्ध व...
4 comments
Read more

Life has got multiple correct answers.

Image
 In mathematics, most problems have just one right answer. Life is very different, and far more complicated. Even when situations look more or less the same, the same question can have several answers, and all of them can be right. What is right or wrong depends on a person's own thinking and on what that person values most in life. This article shares a few examples of exactly that. (Photograph of Dr. Shridhar Venkatesh Ketkar, courtesy the internet)          Dr. Shridhar Venkatesh Ketkar lived from 1884 to 1937. Through his own study and relentless effort, he brought out the *Dnyanakosh* — a vast series of reference volumes — and faced heavy criticism at times for it. He studied first in Amravati and then at Wilson College, Mumbai, before earning his PhD at Cornell University in the US. Back in India, he joined the University of Calcutta as a professor. In 1920, he married Edith Victoria Cohen, a German Jew. Miss Edith embraced Hindu religion and was give...
Post a Comment
Read more